Χθες ο Nianhan στην ομάδα των θαυμαστών αυτοκινήτων είδε αρκετούς φίλους να συζητούν για έναν βετεράνο εκπρόσωπο πολυτελείας, και μάλιστα με μεγάλο ενθουσιασμό· πρόκειται για το Volvo XC90.
Γιατί να το συζητάμε; Επειδή αυτό το μοντέλο πρόσφατα κυκλοφόρησε παγκοσμίως το λεγόμενο «νέο μοντέλο», και ακούγεται ότι στην Κίνα επίκειται η κυκλοφορία του, τα αυτοκίνητα έχουν ήδη φτάσει στο λιμάνι.
Ωστόσο, ακούστε μια συμβουλή του Nianhan: μην έχετε μεγάλες προσδοκίες για αυτό το «νέο μοντέλο». Αν και επίσημα μιλούν για «νέα γενιά», κατά τη γνώμη μου, το εύρος των αλλαγών, ε... μπορώ να πω ότι είναι πολύ «Volvo», αναδεικνύοντας την κληρονομική τους ικανότητα στο «σύνθημα της σταθερότητας» — μπορείτε να το αντέξετε αυτό;
Αν πρέπει να πούμε πού έγιναν αλλαγές, αυτό είναι σίγουρα στο μπροστινό μέρος. Άλλαξαν σε μια πιο «ιδιαίτερη» πολυγωνική μεγάλη γρίλια, γεμάτη με λοξό πλέγμα, θέλοντας να κάνουν μια αντιστοιχία με το λογότυπό τους.
Αλλά ειλικρινά, αυτό το σχήμα κάπως θυμίζει έντονα τη BMW του γείτονα — δεν ξέρω ποιος «απέτισε φόρο τιμής» σε ποιον;
Το περίγραμμα των προβολέων επίσης προσαρμόστηκε ελαφρώς, με πιο εντυπωσιακά φώτα ημέρας σχήματος T και μια παράξενη ανώμαλη δομή, θέλοντας να δώσουν λίγη προσωπικότητα.
Ο προφυλακτήρας από κάτω είναι μια επίπεδη κάτω γρίλια με κάθετες διακοσμήσεις εισαγωγών αέρα, στολισμένη με μερικές χρωμιωμένες λωρίδες, προσπαθώντας να δημιουργήσει αίσθηση πολυτέλειας — κατά τη γνώμη μου, κάπως τραβηγμένο.
Αλλά! Προσοχή σε αυτό! Το πλαϊνό μέρος του αμαξώματος και το πίσω μέρος, είναι πραγματικά... ίδια εδώ και δέκα χρόνια, ίδια όπως πάντα, χωρίς αλλαγή!
Αυτή η σχεδιαστική γλώσσα χρησιμοποιείται από τη γέννησή του μέχρι σήμερα, και υπολογίζω ότι μπορεί να αντέξει άλλα δέκα χρόνια, αρκεί η Volvo να μην βαρεθεί η ίδια. Το φαρδύ και επιμήκες αμάξωμα πραγματικά δείχνει μεγάλο, και οι χρωμιωμένες λωρίδες είναι παντού, λες και φοβούνται μην τυχόν δεν καταλάβεις ότι είναι «πολυτελές». Η μικρή πίσω αεροτομή στην οροφή σίγουρα δεν λείπει.
Α, σωστά, λέγεται ότι τα πίσω φώτα έχουν υποστεί κάποια επεξεργασία μαυρίσματος, αλλά κοίταξα με μάτια ορθάνοιχτα τις επίσημες φωτογραφίες για ώρα και πραγματικά δεν μπόρεσα να δω πόσο «μαύρα» είναι — μάλλον τα μάτια μου δεν είναι καλά;
Τέλος πάντων, εκτός από αυτή την «ελάχιστη» αλλαγή, τα υπόλοιπα επίσημα δεν μπήκαν καν στον κόπο να τα αναφέρουν, όπως είπα στην αρχή, το κύριο χαρακτηριστικό είναι το «σύνθημα της σταθερότητας».
Μπαίνοντας στο εσωτερικό, οι αλλαγές φαίνονται λίγο περισσότερο. Η κάθετη μεγάλη οθόνη στο κέντρο επιτέλους άλλαξε από την παλιομοδίτικη ενσωματωμένη σε αυτή την τρέχουσα μοντέρνα αιωρούμενη, και το μέγεθος της οθόνης φαίνεται λίγο μεγαλύτερο.
Η περιοχή με τα κουμπιά και τους διακόπτες ελέγχου κάτω από την οθόνη επίσης προσαρμόστηκε ελαφρώς, θα έλεγα είναι μια βελτίωση.
Αλλά το λαμπερό κρυστάλλινο ηλεκτρονικό λεβιέ ταχυτήτων είναι ακόμα εκεί, το σχήμα του τιμονιού δεν έχει μεγάλη αλλαγή, το υλικό της επένδυσης του ταμπλό ίσως άλλαξε; Αλλά η συνολική αίσθηση είναι ακόμα η γνωστή συνταγή.
Όσο για την ισχύ, είναι ακόμα πιο αμετάβλητη. Ακόμα ο 2.0T κινητήρας, σε δύο εκδόσεις χαμηλής και υψηλής ισχύος, με 250 και 299 ίππους αντίστοιχα, με 8AT κιβώτιο, συν ένα σύστημα ήπιας υβριδικής τεχνολογίας 48V ως υποστήριξη.
Φυσικά, για όσους επιδιώκουν την οικολογική συνείδηση (ή την πινακίδα;) υπάρχει και η plug-in υβριδική έκδοση, επίσης με 2.0T κινητήρα και ηλεκτροκινητήρα.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά; Ακριβώς ίδια με το παλιό μοντέλο, ούτε ένα νούμερο δεν άλλαξε! Το σύστημα τετρακίνησης επίσης δεν λείπει. Με αυτό το σύνολο κινητήρα, το 2025 σήμερα, απέναντι σε νέους ανταγωνιστές με 400-500 ίππους, το αν το XC90 μπορεί ακόμα να τα βγάλει πέρα, μόνο η αγορά θα μας δώσει την απάντηση.
Για να είμαι ειλικρινής, αυτό το «νέο μοντέλο» του Volvo XC90 μοιάζει περισσότερο με μια ετήσια μικρή ανανέωση, διορθώσεις εδώ κι εκεί, βελτιώσεις λεπτομερειών, αλλαγή του μπροστινού μέρους για να ξέρουν όλοι ότι είναι νέο μοντέλο, και τίποτα παραπάνω.
Αν κάποιος φίλος είναι παλιός ιδιοκτήτης, υποθέτω θα χαμογελάσει όταν το δει· αν σκοπεύετε να αγοράσετε ένα, ίσως πρέπει να το ξανασκεφτείτε. Γιατί αυτή η κίνηση της Volvo πραγματικά έχει χαράξει τη λέξη «συντηρητικότητα» στα κόκαλά της, και στο τέλος της ημέρας είναι ακόμα «σταθερότητα».
